اینسرت تراشکاری چیست و نحوه نامگذاری آن به چه صورت است؟

در صنعت تراشکاری براده برداری به کمک نصب قطعاتی با نام اینسرت تراشکاری بر روی دستگاه‌های مناسب انجام می‌شود. ولی اگر تا به الان به دنبال خرید اینسرت رفته باشید متوجه نامگذاری پیچیده و طولانی آن‌ها شده‌اید. اگر این اسامی طولانی و پیچیده شما را سردرگم و گیج کرده است، خبر خوب این است که هر کدام از حروف و اعداد معنای خاص خود را دارند و به ویژگی مشخصی از اینسرت اشاره می‌کند. در ادامه این مقاله از ابزارمارکت به بررسی معنای هر حرف و عدد داخل نامگذاری اینسرت‌های تراشکاری می‌پردازیم و با ارائه جدول‌های دقیق شما را از سردرگمی در می‌آوریم و به انتخاب مناسب اینسرت تراشکاری کمک می‌کنیم.

  • اینسرت تراشکاری چیست؟
  • نحوه نامگذاری اینسرت‌های تراشکاری
  • کاربرد اینسرت‌های تراشکاری
  • مزایای استفاده از اینسرت‌های تراشکاری

اینسرت تراشکاری چیست؟

اینسرت تراشکاری یکی از اجزای مهم و کاربردی در فرآیند تراشکاری است که برای براده‌برداری از قطعات فلزی و غیرفلزی استفاده می‌شود. اینسرت‌ها قطعاتی کوچک و قابل تعویض هستند که به ابزار تراشکاری متصل می‌شوند و با حرکات دقیق، قطعه مورد نظر را برش می‌دهند. هدف اصلی از استفاده از اینسرت‌ها، افزایش دقت، سرعت و کارایی عملیات تراشکاری است.

نحوه نامگذاری اینسرت‌های تراشکاری

اینسرت‌های تراشکاری دارای کدهای استانداردی هستند که اطلاعات مربوط به شکل، جنس و سایر ویژگی‌های آن‌ها را مشخص می‌کند. این کدها از چند حرف و عدد تشکیل شده‌اند که هر یک بیانگر خصوصیات خاصی از اینسرت است.  به طور کلی، نامگذاری اینسرت‌های تراشکاری مانند مثال زیر است که هر بخش آن را توضیح می‌دهیم:

10

9

8

7

6

5

4

3

2

1

MP

(N)

(E)

08

04

12

G

M

N

C

براده شکن

جهت براده برداری

لبه براده بردار

زاویه گوشه

ضخامت

طول لبه برش

شکل شیار و سوراخ

تلرانس

زاویه آزاد

شکل اینسرت

فرض کنید روی اینسرت مصرف‌شده کد CNMG 120408-PM نوشته شده و می‌خواهید مدل جایگزین آن را پیدا کنید. چهار حرف اول مشخصات اصلی اینسرت را نشان می‌دهند: C شکل لوزی ۸۰ درجه، N زاویه آزاد صفر، M کلاس تلرانس و G نوع ساخت، سوراخ و نحوه مهار اینسرت است. عدد 12 کد اندازه، 04 کد ضخامت و 08 شعاع ۰.۸ میلی‌متری نوک را مشخص می‌کند. بنابراین برای اینکه اینسرت جدید روی هلدر قبلی بنشیند، باید ابتدا بخش CNMG 1204 را با مشخصات هلدر تطبیق دهید؛ شباهت ظاهری دو اینسرت برای جایگزین کردن آن‌ها کافی نیست.

عدد آخر را باید با توجه به نوع کار انتخاب کرد. مثلا اینسرت 08 نسبت به مدل 04 نوک محکم‌تری دارد و برای براده‌برداری سنگین‌تر مناسب است، اما روی قطعات باریک یا هنگام بیرون‌بودگی زیاد قطعه می‌تواند لرزش را بیشتر کند. برای پرداخت سبک معمولا شعاع کوچک‌تر انتخاب راحت‌تری است. عبارت PM نیز کد هندسه براده‌شکن همان شرکت سازنده است و معنای آن بین تمام برندها یکسان نیست؛ به همین دلیل اگر برند اینسرت عوض می‌شود، معادل PM را باید از کاتالوگ برند جدید پیدا کرد، نه اینکه فقط دو حرف مشابه روی جعبه را ملاک قرار داد.

  1. شکل اینسرت

اولین حرف در نامگذاری اینسرت های تراشکاری ، شکل اینسرت است. این حرف همانطور که در جدول زیر قابل مشاهده است، نشان‌دهنده شکل‌های مختلفی از جمله مربع، مستطیل، لوزی، مثلث، دایره و... بوده که هر کدام تاثیر مهمی در کاربرد، استحکام و عملکرد آن دارد.

  1. زاویه آزاد

زاویه آزاد اینسرت پارامتر بعدی آن است که بر اساس نوع هولدر و کاربرد طبق جدول زیر انتخاب می‌شود. برای مثال اینسرت تراشکاری با زاویه آزاد 0 درجه، یا همان N برای هولدرهایی استفاده می‌شود که زاویه پیش ساخته دارند و از همه لبه‌های آن می‌توان استفاده کرد. در مقابل از تمام لبه های اینسرتی لوزی شکل نمی‌توان استفاده کرد و فقط لبه های با زاوهی تند کاربرد  دارند.

  1. تلرانس

تلرانس پارامتر بعدی در نامگذاری اینسرت های تراشکاری بوده که با ترکیب سه پارامتر اندازه ارتفاع گوشه، ضخامت و دایره‌ محاطی آن، اندازه‌گیری می‌شود که در جدول‌های زیر به طور کامل آمده است.

  1. شکل شیار و سوراخ

این بخش از نامگذاری اینسرت های تراشکاری در واقع وظیفه مشخص کردن وجود براده شکن یا سوراخ و شکل هر کدام را به گردن دارد.

  1. طول لبه برش

بخش بعدی نشان دهنده طول و اندازه لبه برش است که این بخش به طور عدد نمایش داده می‌شود.

  1. ضخامت

ضخامت نیز مانند بخش قبلی به صورت عددی و حروف نمایش داده می‌شود که همانطور که از اسمش مشخص است به ضخامت اینسرت اشاره دارد که به طور کامل در جدول زیر آماده است.

  1. زاویه گوشه

زاویه گوشه بخش مهمی از نامگذاری اینسرت تراشکاری است که به صورت عددی نمایش داده می‌شود. هر چه زاویه گوشه بیشتر باشد، براده برداری‌، سرعت پیشروی و مقاومت بیشتری خواهد داشت. در مقابل اینسرت‌های تراشکاری با زاویه گوشه کمتر، عمق برش کمتری دارند ولی مقاومت کمتری نیز ارائه می‌دهند.

  1. لبه براده بردای

بعضی از شرکت‌های سازنده اینسرت تراشکاری در کاتالوگ و نام گذاری خود به پارامتری به اسم لبه براده برداری اشاره می‌کنند. این پارامتر معمولا شامل چهار مدل لبه است که بر اساس جنس لبه انتخاب می‌‍شود تا حین کار دچار شکست نشود.

  1. جهت براده برداری

این علامت در نامگذاری اینسرت تراشکاری به جهت حرکت و براده برداری اینسرت اشاره می‌کند. اینسرت‌های تراشکاری معمولا در جهت چپ یا راست براده برداری انجام می‌دهند ولی در بعضی از مدل‌ها می‌توانند در دو جهت براده برداری انجام دهند که آن را با N نشان می‌دهند.

  1. براده شکن

آخرین و یکی از مهم‌ترین بخش‌های نامگذاری اینسرت تراشکاری ، بخش براده شکن است. این بخش شامل دو حرف بوده که حرف سمت راستی جنس قطعه کار و حرف سمت چپ نوع عملیات تراش را نشان می‌دهد. براده شکن تاثیر بسزایی در مقاومت تیغه در برابر شکست و عملکرد نهایی آن دارد. در ادامه به بررسی انواع براده شکن در جدول زیر پرداخته‌ایم.

کاربرد اینسرت‌های تراشکاری

  • رو تراشی
  • پیشانی تراشی
  • داخل تراشی
  • کف تراشی
  • سوراخ کاری
  • رزوه کاری
  • فرزکاری
  • تراشکاری

مزایای استفاده از اینسرت‌های تراشکاری

استفاده از اینسرت‌های تراشکاری مزایای زیادی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افزایش دقت و کیفیت سطح تراش: اینسرت‌ها به دلیل طراحی دقیق خود می‌توانند سطح نهایی قطعه کار را با دقت بالا و بدون نیاز به پرداخت اضافی تولید کنند.
  • کاهش هزینه‌ها: به دلیل طول عمر بالا و امکان تعویض آسان اینسرت‌ها، هزینه‌های مربوط به نگهداری و خرید مجدد کاهش می‌یابد.
  • کاهش زمان تولید: اینسرت‌ها با افزایش سرعت تراشکاری و کاهش نیاز به تنظیمات مکرر، به کاهش زمان تولید کمک می‌کنند.
  • مقاومت بالا: اینسرت های تراشکاری مقاومت بالایی در برابر سایش و خوردگی دارند و در برابر کارهای سنگین و پرفشار استحکام خوبی نشان می‌دهند. علاوه بر این، اینسرت های تراشکاری به خوبی حرارت را هدایت می‌کنند و انبساط حرارتی بسیار کمی دارند.
گروه P برای انواع فولاد و گروه M برای استنلس استیل در نظر گرفته شده است؛ اما این حرف فقط گروه متریال را مشخص می‌کند. انتخاب گرید نهایی به سختی قطعه، پیوسته یا منقطع بودن برش و نوع عملیات، یعنی خشن‌کاری یا پرداخت، بستگی دارد و باید از جدول همان سازنده انتخاب شود.
گرید نامناسب، پیشروی یا عمق برش زیاد، محکم بسته نشدن اینسرت، وجود براده زیر نشیمن و بیرون‌بودگی زیاد هلدر از علت‌های رایج شکست هستند. اگر شکست همیشه در ابتدای کار اتفاق می‌افتد، ابتدا نصب و نشیمن اینسرت را بررسی کنید؛ شکست بعد از داغ شدن بیشتر به انتخاب گرید و شرایط برش مربوط می‌شود.
برند هلدر و اینسرت الزاما نباید یکی باشد. اگر شکل، زاویه آزاد، نوع سوراخ، اندازه و ضخامت اینسرت با مشخصات هلدر مطابقت داشته باشد، معمولا امکان استفاده وجود دارد. بااین‌حال کد براده‌شکن و گرید در هر برند تعریف جداگانه‌ای دارد و نباید فقط از روی شباهت ظاهری انتخاب شود.
برای آلومینیوم معمولا از اینسرت لبه‌تیز با سطح صیقلی و زاویه برش مثبت استفاده می‌شود تا مواد به لبه نچسبند. اینسرت‌های PCD برای تیراژ بالا و پرداخت دقیق انتخاب بهتری هستند، اما برای کارهای عمومی، اینسرت کاربیدی پولیش‌خورده اقتصادی‌تر است.
اینسرت مثبت زاویه آزاد دارد، نرم‌تر برش می‌زند و فشار کمتری به قطعه و دستگاه وارد می‌کند؛ به همین دلیل برای داخل‌تراشی، قطعات نازک و دستگاه‌های سبک مناسب‌تر است. اینسرت منفی لبه محکم‌تر و معمولا تعداد لبه قابل استفاده بیشتری دارد و بیشتر برای خشن‌کاری روی دستگاه پایدار انتخاب می‌شود.
نظرات کاربران
امتیاز کاربران به این مطلب | از ۵ ( مشارکت کننده)
نفر
شما هم می‌توانید در مورد این مطلب نظر بدهید.
برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.

  • |

    • |

    نظری جهت نمایش موجود نیست
    از آخرین تخفیف های ابزارمارکت مطلع شوید